Domates De Bakteriyel Hastalıklar

Domates De Bakteriyel Hastalıklar

Domates De Bakteriyel Kanser Hastalığı 

Domates de bakteriyel hastalıkların belirtisi:  Hastalığı oluşturan bakteri  domates tohumu ile  taşınabilir. Ayrıca hastalıklı bitki artıklarıyla toprağı da bulaştırabilir. Tohumda bulunan bakteri doğrudan doğruya iletim demetlerine geçer ve bitkinin her tarafına yayılır. Domates bitkileri çiçek devresine yaklaştığında alt yapraklardan itibaren solma başlar ve zamanla yukarı doğru ilerler. Bu solgunluğun bitkinin tek tarafında görülmesi ve solan yaprakların zamanla kuruması hastalığın tipik belirtisidir. Solgunluk belirtisi gösteren bitki ortadan ikiye kesildiğinde iletim demetleri boyunca ince sarı, açık kahverengi renk
değişikliği görülür. Hastalığın ileri devrelerinde domates gövdesinde yara ve çatlamalar oluşur. Bu nedenle hastalığa bakteriyel kanser de denir. Meyvelerde ise ortası açık kahverengi, çevresi beyaz haleli ve kuş gözü olarak tanımlanan lekeler oluşur. Hastalıkla bulaşık tohumların rengi değişir ve çimlenme gücünü yitirir. Hastalığın görüldüğü bitkiler: Domates, biber, köpek üzümü
Mücadele yöntemleri:
Kültürel önlemler:
Temiz tohumluk kullanılmalıdır.
Hastalıklı bitkiler sökülerek imha edilmelidir.
Seralar sık sık havalandırılmalı, seralarda domateste koltuk alma
iĢlemi yapılırken hastalık görülen bitkiler en sona bırakılmalıdır.
Hastalığın görüldüğü seralarda 2 yıl süreyle ekim nöbeti
uygulanmalı, domates ve biber dıĢındaki bitkiler yetiĢtirilmelidir.
Kimyasal mücadele:
Etkin ve ekonomik bir kimyasal mücadele yöntemi yoktur.

Domates De Bakteriyel Hastalıklar

Domates De Bakteriyel Hastalıklar

Ä°lgili resim

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Domates  De Bakteriyel Gövde Ve Meyve Çürüklüğü 

Etmenin Genel Özellikleri :
Erwinia carotovora subsp.carotovora (Jones) Berg. et al. bakteriyel bir hastalık etmeni olup, bir çok tek yıllık bitkiyi hastalandırmaktadır. Hastalık etmeni toprakta serbest halde ya da bitki kalıntılarında canlı kalabilir. İnfeksiyon genenllikle yaralardan olmaktadır. Bakteri bitkilerin iç dokularında çoaldıktan sonra, pektolitik ve coğunlukla sellülotik enzimler üretmekte ve bun enzimler dokuların parçalanmasına ve çürümesine neden olmaktadır. Hastalık böylece bitkilerde yumuşak çürüklüğe neden olmaktadır. Bakterinin yayılması başlıca sulama suyu ile olur ve hastalık, özellikle iyi havalandırılmamış ve humusca zengin topraklarda 
daha fazla ortaya çıkmaktadır. Hastalık etmeni genellikle sıcak aylarda görmek mümkündür, 30 – 35 °C sıcaklıklar hastalık etmeninin gelişmesi için uygundur. 

Hastalık Belirtileri: 

Etkilenmiş bitkilerin toprak üstü aksamları en dış yapraklardan başlayarak solmakta ve kurumaktadır. Bitkinin kök ve kök boğazı kısımlarındaki öz dokular kahverengileşmekte ve uç kısımları çürümekte ve pis bir koku etrafa yayılmaktadır. Epidemi durumlarında bitkiler ölmekte ve tarlada boşluklar oluşturmaktadır.

Mücadelesi:
Kültürel Mücadele:
1. Hastalıklı bitkilerin imha edilmesi ya da uzaklaştırlması.
2. 
Fideliklerde ve şaşırtma esnasında hastalıktan ari toprak kullanmalı.
3. Toprak havalanmasına, özellikle 
humusca zengin topraklarda dikkat edilmeli.
4. Ürün rotasyonu yapılmalı.
5. Dayanıklı bitkiler tercih edilmeli.
Kimyasal Mücadele:
Bulaşık tohum yataklarının sezon süresince Chloropicrin ile ilaçlama tavsiye edilir. toprak ilaçlamasında metil bromide ve metham- sodium daha az etkilidir. Bakırılı ilaçlar bakteriyel etmenin diğer bitkilere yayılmasını engellemek için tavsiye edilir.

domates de bakteriyel gövde ve meyve çürüklüğü ile ilgili görsel sonucu

Domates De Bakteriyel Leke Hastalığı 

0.6-0.7 x 1.0-1.5 u büyüklüğünde kapsulsüz, tek kutuptan kamçılı ve gramnegatif bir bakteridir. Besi yerinde sarı renkli koloni oluşturur. Optimum gelişim sıcaklığı 29°C’dir. 39°C’de birkaç gün içinde canlılığını yitirir. Etmen bulaşık tohumla yıldan yıla taşındığı gibi, hastalıklı bitki artıkları ile toprağa da geçer ve toprakta 2-3 yıl canlılığını sürdürebilir. Sekonder enfeksiyonlar ise sağanak halinde yağan yağmurlar ve rüzgar aracılığı ile olur ve bakteri sağlam bitkilere bulaşır. Etmenin bitkiye girişi kırılan tüy yerlerinden ve stomalardan olmaktadır. Şiddetli yağmurlardan sonra hastalık gözle fark edilebilir derecede ilerleme gösterir.

X. campestris pv. vesicatoria domatesin bütün toprak üstü kısımlarında leke meydana getirir. Yaprak, yaprak sapı, sap, çiçek ve meyvede oluşturduğu lekeler bakteriyel benek hastalığı lekelerinden daha büyüktür ve lekeler daha düzensizdir. Yapraklardaki ilk belirtiler küçük, şekilsiz veya 2 mm. çapında yuvarlak olup önceleri yağlı bir görünüm kazanırlar. Üstten bakılınca çukur bir görünüşe sahiptir ve sarı bir haleyle çevrilidir.

Hastalığın ileri devrelerinde lekeler birleşerek yaprağı kurutabilir. Hastalık erken devrede enfeksiyon yaparsa fideler ve genç bitkiler kavrulmuş bir durum alırlar. Böyle enfeksiyonlarda Alternaria sp. zararı ile karıştırılabilir. Başlangıçta küçük ve az sayıda olan meyve lekeleri zamanla büyük ve çukur görünümlü çürümeler meydana getirir. Meyvedeki lezyonların orta kısımları zamanla çatlar. Meyve sapı ve genç şaplardaki ilk belirtiler yaprak belirtilerine benzer sert ve ince uzun çizgiler şeklinde görünüm alırlar.

Önlemler;

Fide döneminde belirti gösteren bitkiler hemen uzaklaştırılmalı ve kesinlikle üretimde kullanılmamalı
Tohumlara sıcak su ya da 1 dakika %1.3 sodyum hipklorid uygulaması tavsiye edilir
Seralarda havalandırmaya özen gösterilmeli
Hastalıktan ari tohum ve fideler kullanılmalı
Enfekteli bitki artıkları üretim alanından uzaklaştırılmalı ve yok edilmeli
Etmenle bulaşık tarlalarda en az 2-3 yıllık ekim nöbeti uygulanmalıdır.
Hastalık tohumla taşındığından hastalığın görüldüğü üretim alanlarından tohum alınmamalıdır.
Dayanıklı çeşitler kullanılmalı
Yabancı ot kontrolüne, böceklerin bitkilerde yara açmaması için böcekler ile mücadeleye önem verilmeli.

 

domatesde bakteriyel leke hastaliği ile ilgili görsel sonucu

Bir cevap yazın